Tiger Leaping Gorge, Shangri-la en Yangshuo
We zitten nu in Yangshuo, het is hier prachtig weer en we hebben vandaag een kayak tocht over Yulong river. Nu lekker in de schaduw een stukje schrijven en een boekje lezen.
De laatste dag in Lijiang hebben we rustig aan gedaan. We hebben besloten mountainbikes te huren en zijn op aanbevelen van het hostel naar Baisha gegaan zo’n 4,5 km van ons dorpje. We hebben hier lekker geluncht en een beetje rondgekeken. De weg er naartoe was heel leuk. Veel lokale mensen, het echte platteland. Het dorpje Baisha is wereld beroemd vanwege de befaamde dokter Ho. Bij dit oude mannetje ver in de 90 zijn al vele beroemde mensen langs geweest. Zo ook de Kroonprins, Maxima en Balkenende. Voor hoever dit echt is is maar de vraag. Wel heeft deze man businesscards van mensen over de hele wereld en is hij al in verschillende beroemde nieuwsbladen uitgelicht. Hij had uitleg over hemzelf en zijn praktijken in allerlei talen. Wij kregen dus direct verschillende geplastificeerde blaadjes in het Nederlands uitgereikt. Een aparte man die dus erg goed is met geneeskrachtige kruiden en planten. Ben en Ria, ook jullie namen hebben we nog terug gevonden in zijn boekje.
Tiger Leaping Gorge
De volgende dag was het vroeg opstaan, de gids voor de Tiger Leaping Gorge(TLG) kwam ons al om 7 uur ophalen. Na een flink spannende busrit door de bergen zijn we aangekomen in Qiaotou waar de tocht voor ons zou beginnen. Het was warmer en gelukkig beter weer dan we aanvankelijk hadden gedacht. We hadden ons ook op slecht weer voorbereid. Het begin was een flink stuk klimmen en we kwamen er al snel achter dat we blij waren met een gids want er waren veel verdwaalde toeristen. Beneden de berg hadden we een prachtig uitzicht over de Yangtze rivier, die erg modderig was vanwege de regenval de dagen ervoor. Ook konden we in de verte hele rijen bussen zien volgepakt met Chinese toeristen die alleen naar de voet van de TLG gingen voor een foto en vervolgens weer weg gingen. Tijdens de tocht kwamen we niet erg veel westerse toeristen tegen wat opzich erg fijn is. Na een goede 2 uur klimmen kwamen we aan in een “oud” Naxi dorpje. Hier hebben we geluncht. Je merkte wel dat het allemaal is ingesteld op westerse toeristen want de menukaart was gewoon in het engels, dus erg authentiek was het niet meer. Erna was het een flink stuk verder klimmen naar 2600 meter hoogte door het pad met de 28 bochten. Dit bleken er echter toch wel meer dan 28 te zijn en was een flinke beproeving. We hebben uiteindelijk de eerste dag inclusief stops en pauzes zo’n 6 uur gewandeld tot de Halfway lodge waar we een prachtige kamer hadden. Alles over de tocht en het uitzicht is eigenlijk moeilijk te vatten in woorden vandaar dat we een mooie fotoserie online hebben gezet.
De laatse dag van de TLG was een korte dag wat voornamelijk afdalen was. Na een zeer aparte maar ook gevaarlijke rit in een oud minibusje waren we weer bij ons beginpunt vanwaar we zijn doorgereisd naar Shangri-La(Zhongdian). Dit was een mooie busrit langs wilde rivieren, hoge bergen en prachtige landschappen. Eenmaal aangekomen in Shangri-La was het nog even een klus om een hostel te vinden. De meeste waren vol of erg duur. Uiteindelijk had een stel spanjaarden ons zien zoeken en die hadden hun hostel aanbevolen. Het Harmony hostel was erg fijn om te verblijven. Een vriendelijke meid die de tent beheerde en prima engels sprak. De eerste dag hebben niet erg veel gedaan. We zijn in een tentje ernaast even iets gaan eten wat bij Ruben kennelijk niet helemaal goed is gevallen en heeft geresulteerd in voedselvergiftiging nummer 2. Gelukkig was dit maar van korte duur en was ik de volgende dag weer fit. Helaas was het de tweede dag erg koud en veel regen dus hebben we niet veel gedaan behalve een beetje boekjes lezen en een kleine stukje het dorpje verkenenn.
Laka Napa, Shangri-La, Province Yunnan, Tibetan Perfecture
De derde dag Shangri-La was een erg mooie dag. We hebben mountainbikes gehuurd en zijn rond het Napa Lake gaan fietsen samen met een Engelsman die leraar was in London. Het was even zoeken hoe we er precies moesten komen maar uiteindelijk hebben we de juiste weg gevonden. Je merkt tijdens het berg op fietsen al vrij snel dat je toch echt hoog zit en je daardoor dus snel buiten adem bent. Het meer was prachtig. Veel boeren met Yak’s (een soort harige grote koe), varkens en paarden die ons bijna allemaal vriendelijk gedag zeiden in het Chinees. De lucht die je ziet als je naar boven kijkt is erg apart van lichtblauw vlakbij de horizon tot donkerblauw recht omhoog. Na zo’n 3,5 uur fietsen begonnen we toch wel honger te krijgen en er was nergens iets van een restaurantje of lokaal eet tentje te bekennen. Evenals schaduw was ver te zoeken midden op de dag. Ruben besloot na een aantal keer uitgelachen te zijn door de lokale bevolking maar eens een binnentuintje van een huis binnen te lopen. Daar deed een meisje de was. Met gebaren taal probeerde ik duidelijk te maken dat we opzoeken waren naar eten. Na even wat vreemde blikken kwam haar moeder er aan die ons gebaarde dat we wel bij hun binnen konden eten. Wij met zijn drieen naar binnen in een lokaal groot boerenhuis dat er van binnen toch stukken welvarender uit ziet dan van de buitenkant. Het interieur bestond uit: 2 grote tv schermen, een grote openhaard voor potten en pannen, een eigen buddha bidplaats, een kleine tafeltje en kleine stoeltjes waar je in hurk positie op zit. Al snel werd het hele huishouden ingezet om ons te voorzien van eten, veel eten. Kleine kinderen, dochters en moeder waren ons aan het bewonderen en snel allerlei dingen aan het bereiden. Wij hadden geen idee wat we voorgeschoteld zouden krijgen. Al snel kwam er een soort grote warme kan aan. Al snel hadden we het vermoeden dat dit geen gewonen thee was. Local Yak butter Tea..... YAK! Gadverdamme... erg vies na 2 kleine slokjes krijg je al snel kotsneigingen. Gelukkig kwam er ook Yak yoghurt aan wat al stukken beter binnen te houden was mits er genoeg suiker aan toe werd gevoegd. Erna kregen we een schotel vol met steamed bread wat opzich lekker neutraal is maar daarentegen enorm vult. Iedere keer als we een broodje namen werd de schotel direct tot maximum opgevuld door de eigenaresse met een gebaar van “EET EET en EET nog meer”. Uit beleefdheid gingen wij stug door totdat we echt niet meer konden en zo vriendelijke mogelijk probeerde duidelijk te maken dat we echt genoeg hadden en dat het erg lekker was. Na veel “chi, chi” (bedankt) werd er gelukkig ook geen Yak thee meer bijgevuld en kregen we om dit alles weg te spoelen wat warm water. In ruil voor al deze overrompelende gastvrijheid hebben we bijna al onze kleine snoepjes en energybars uitgedeeld aan de familie. De kleine kinderen begonnen alleen erg te schuimbekken van de zure Skittles. Verder heeft de Engelsman een kleine vergoeding aangeboden wat direct ferm geweigerd werd. We hebben wat glimmende euro munten gegeven die ze allemaal erg prachtig vonden en hebben wat gegevens van ons op een blaadje geschreven. Dit was een zeer mooie unieke en onverwachte ervaring om bij een lokale chinees-tibetaanse familie te lunchen. Na eigenlijk vrij vlak rondom het meer te hebben gefietst was het laatste stuk nog een flinke beproeving. Er was namelijk geen toegankelijke weg, in ieder gevak niet zover wij hebben gezien. Waarschijnlijk hadden we de juiste weg gemist. Het was midden over een kleine berg tussen alle bouwvakkers en buldozers door dwars door de modder.
De dagen erna in Shangri-La was het een beetje stadje verkennen, naar het Tibetaanse klooster gegaan wat een slap aftreksel is van het echte grote klooster in Lhasa, beetje shoppen en ’s avonds dansen op het grote plein. Dat dansen is erg mooi, met name omdat veel lokale mensen mee doen en de toeristen eigenlijk niet durven of op een ander plein staan wat voor de amateurs is.
Yangshuo
De Giggling Tree in Yangshuo waar we nu verblijven is erg mooi, heerlijk eten en een mooie kamer. We kwamen laat aan en hebben dus wat gegeten en zijn lekker vroeg gaan slapen. De volgende dag hebben we fietsen gehuurd en zijn we naar de Moon hill gefietst en hebben deze holle karst berg beklommen. Hierna zijn we op het heetst van de dag een water cave ingedoken en hebben daar een rondleiding gehad van een vriendelijke gids en in koud water, modderbad en hot springs gelegen.
Meer volgende keer dan vanuit Shanghai!
Groetjes,
Ruben en Belle
Reacties
Reacties
Thee met boter? In de strips van Cosey (Jonathan, deel 1) zegt de hoofdpersoon: 'Het ergste wat me kan overkomen is thee met boter...'.
Dag Ruben en Belle,
mooie verhalen en mooie foto's. Ik vond het rood van het skoll-jasje toch nog wel wat roder. Die Yak thee lijkt mij wel een echte delicatesse, maar misschien leren morgen op kookles nog wel hoe je sprinkhanen moet klaar maken. Veel plezier
Theo
wat een leuk verhaal en wat doen jullie veel!die yak thee lijkt mij niet zo'n succes, dapper dat jullie er van gedronken hebben. en nogmaals de foto's zijn prachtig
Hi Belle en Ruben, wat een fantastische ervaring moet dit voor jullie zijn. Leuk dat jullie ook zo in contact komen met de lokale bevolking. Geweldig dat jullie bij zo'n familie konden eten. Ervaringen om nooit te vergeten lijkt me. Geniet ervan verder. H. groet, Stéphanie
Lekker he, die yak thee.Volgende keer neus dichtknijpen
en direct slikken.Nooit je kopje leeg drinken want het wordt meteen bijgevuld.Ook de rest van jullie verhaal
is erg leuk en de kennismaking met al die mensen is de
reis al waard.Geniet maar verder en tot schrijvens
Ton en Mieke
Zelfs een voedsel vergiftiging krijgt Ruben niet onder. Mooie ervaring trouwens dat je mocht mee eten bij iemand thuis. Nog een paar weken en je moet weer beginnen met "studeren". doei doei
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}